نیلو فر ای اشنای دور از مرداب

 

چه نشسته ای پر تمنا

 

 ‫نظاره گر واژه های عاشقانه ام


  ‫
  ‫در این عطشناک سکون تنهایی من

 


   ‫کدامین قطره سرد آب گوارا

 


  ‫خشکی لب خواهش تو را 


   ‫فرو می نشاند

 

و کدامین نسیم هوسناک

 

بر گلبرگ های تو بوسه شبانه خواهد زد

 

و تن عریان ریشه های تو

 

در بستر کدام جویبار

 

نشاط را در رگهایت

 

جاری می کند


   ‫هی


  ‫دریغ که من


   ‫سراب نا نوشته دریای


   ‫تو همم


  و تو حقیقت دور از دسترس

 


 

نوشته شده توسط ن آب آذر در جمعه بیست و یکم دی 1386 ساعت 19:7 موضوع | لینک ثابت