آوازی نو

 و در ميان تن پوش برفي زمين

گلها همه يخ زده بودند

 درنيمه شبي ظلماني

 هستي وجود خويش را

  براي زمين به ارمغان آورد

 و از ميان اين همه يخ

 گلي زيبا و گرم رست

 که نامش را آ سمان هديه داد

 و دلش را از خورشيد به ارث برده بود

 و در تمام سطح تنش رنگ مهتاب جاري است

 و چه پر نشاط است

 که آرش با بوسه اي از لبان او

 کما ن عشق را بدست خواهد گرفت
                                                      و قلب ناهید را نشانه خواهد رفت