آوازی نو

نیلوفر

نیلو فر ای اشنای دور از مرداب

چه نشسته ای پر تمنا

‫نظاره گر واژه های عاشقانه ام

‫
‫در این عطشناک سکون تنهایی من

‫کدامین قطره سرد آب گوارا

‫خشکی لب خواهش تو را

‫فرو می نشاند

و کدامین نسیم هوسناک

بر گلبرگ های تو بوسه شبانه خواهد زد

و تن عریان ریشه های تو

در بستر کدام جویبار

نشاط را در رگهایت

جاری می کند

‫هی

‫دریغ که من

‫سراب نا نوشته دریای

‫تو همم

و تو حقیقت دور از دسترس

نوشته شده توسط ن آب آذر در جمعه بیست و یکم دی 1386 ساعت 19:7 موضوع | لینک ثابت

دست خواهش

تو از کدام سمت زمان آمدی

که با دل کویری

پی ذره ای محبت در این

برف زار تنها می گردی

تن پوش عاشقانه خویش را

نزد کدام دیو به گرو نهاده ای

و از کدام انفجار خشونت

وارهیده ای

که دست محبت به سوی

خشکیده درخت حسرت زده

دراز نموده ای

مرا

در هزاره های دور

طلسم نموده اند

و تو در کوچه زمان حال

چه به انتظار نشسته ای

که تنها ره رسیدن به خوا هشت

پل رویایی

اندیشه های سبز توست!

نوشته شده توسط ن آب آذر در چهارشنبه دوازدهم دی 1386 ساعت 13:56 موضوع | لینک ثابت

تولد

وقتي که سرما زمين گير شد

و در ميان تن پوش برفي زمين

گلها همه يخ زده بودند

درنيمه شبي ظلماني

هستي وجود خويش را

براي زمين به ارمغان آورد

و از ميان اين همه يخ

گلي زيبا و گرم رست

که نامش را آ سمان هديه داد

و دلش را از خورشيد به ارث برده بود

و در تمام سطح تنش رنگ مهتاب جاري است

و چه پر نشاط است

که آرش با بوسه اي از لبان او

کما ن عشق را بدست خواهد گرفت
و قلب ناهید را نشانه خواهد رفت

نوشته شده توسط ن آب آذر در پنجشنبه ششم دی 1386 ساعت 3:34 موضوع | لینک ثابت